Nieuws

Het reinigen en onderhouden van lasermarkeerfilters zijn belangrijke stappen bij het garanderen van een stabiele werking van apparatuur op de lange termijn en het behouden van uiterst nauwkeurige markeereffecten. Onjuiste bediening kan schade aan de filmlaag, verminderde doorlaatbaarheid en zelfs verlies van optische componenten veroorzaken, dus het is noodzakelijk om de standaardprocedures te volgen. 1. Voorbereiding vóór het reinigen Milieuvereisten Gebruik het apparaat in een stofvrije of stofarme omgeving om secundaire vervuiling te voorkomen. De ideale omstandigheden zijn een schone werkbank of een antistatische werkplek. Beschermende maatregelen Draag stofvrije vingerbedden of rubberen handschoenen om te voorkomen dat handolie en zweet in contact komen met het oppervlak van het filter. Voorbereiding van gereedschap Luchtblazer (olievrij) of stikstoftank: gebruikt om drijvend stof te verwijderen Watervrije ethanol (analytische kwaliteit) of isopropanol van reagenskwaliteit Vezelvrij veegpapier, lenspapier of wattenstaafje met lange vezels Plastic pincet (metalen pincet is verboden om krassen te voorkomen) Verbied het gebruik van gewone tissues, stoffen of perslucht die water/olie bevat om te voorkomen dat resterende onzuiverheden de filmlaag beschadigen. 2. Standaard reinigingsstappen Voorlopige stofverwijdering Gebruik een luchtblazer om losse deeltjes voorzichtig weg te blazen op het oppervlak van het filter. Blaas geen lucht met uw mond om te voorkomen dat speeksel of vocht het oppervlak vervuilen. Veeg voorzichtig af Laat een kleine hoeveelheid watervrije ethanol op het lenspapier vallen (niet rechtstreeks op het filter) Houd de rand van het filter met de hand vast en veeg het langzaam in één richting af (bijvoorbeeld vanuit het midden naar buiten) Gebruik elke keer dat u afveegt nieuw schoonmaakpapier om herhaald gebruik te voorkomen, waardoor er opnieuw vuil kan worden afgezet Behandeling van hardnekkige vlekken Als vingerafdrukken of olievlekken moeilijk te verwijderen zijn, gebruik dan aceton van reagenskwaliteit om kort af te vegen, maar reinig het residu onmiddellijk met isopropanol en föhn het snel droog. Drogen en inspectie Droog het na het reinigen met een luchtblazer en inspecteer visueel op eventuele resterende strepen of vlekken onder wit licht. Correcte techniek: Oefen lichte kracht uit, vermijd heen en weer gaande wrijving en voorkom dat microkrasjes de filmlaag verstoren. 3. Dagelijkse onderhoudssuggesties Regelmatige inspectiefrequentie Op basis van het stofniveau in de werkomgeving wordt aanbevolen om de status van het filter elke 500 uur na gebruik te controleren. Voorzorgsmaatregelen bij installatie Houd alleen de rand van het filter vast om te voorkomen dat u het optische oppervlak aanraakt Zorg ervoor dat het coatingoppervlak in de richting van het invallende licht wijst om de lichttransmissie-efficiëntie te verbeteren en terugreflectie te verminderen Opslagbescherming Wanneer het niet in gebruik is, moet het in een speciale antistatische opbergdoos worden geplaatst om blootstelling aan vochtige, hoge temperaturen of sterk licht te voorkomen. Samenwerkend systeemonderhoud Houd het interne circulerende water van de lasermarkeermachine schoon, vervang regelmatig gedeïoniseerd water en voorkom dat kalkaanslag de warmteafvoer beïnvloedt Controleer of het rookafvoersysteem vrij is en verklein het risico op bevestiging van optische componenten door spatten 4. Veel voorkomende misvattingen en risicowaarschuwingen Gebruik van gewone alcohol of huishoudelijke schoonmaakmiddelen: kunnen additieven bevatten die de filmlaag aantasten Direct aanraken van het optische oppervlak met de vingers: zelfs een kort contact kan onomkeerbare vingerafdrukken achterlaten Het filter verwijderen terwijl het is ingeschakeld: Er bestaat een risico op elektrische schokken door hoogspanning en laserstraling, en het is noodzakelijk om de stroom los te koppelen voor gebruik Tekenen van veroudering negeren: Als er belletjes, barsten of een aanzienlijke afname van de lichttransmissie in de filmlaag worden aangetroffen, moet deze tijdig worden vervangen

De sleutel tot het bepalen van de kwaliteit van een dichroïsche spiegel ligt in de uitgebreide prestaties van optische eigenschappen, productieprocessen en aanpassingsvermogen aan de omgeving. Dichroïsche spiegels van hoge kwaliteit moeten een nauwkeurige spectrale respons, een hoge reflectie-/transmissie-efficiëntie, een uitstekende oppervlaktekwaliteit en stabiliteit op lange termijn hebben, vooral in optische precisiesystemen waar elke kleine afwijking de algehele prestaties kan beïnvloeden. 1. Belangrijke indicatoren voor kwaliteitsbeoordeling Spectrale prestaties: reflectiviteit en transmissie Dichroïsche spiegels van hoge kwaliteit moeten een hoge reflectiviteit (>95%) en een hoge doorlaatbaarheid (>90%) bereiken binnen het doelgolflengtebereik, terwijl ze een extreem lage transmissie of reflectie hebben in niet-doelbanden. Een DM505-lens die wordt gebruikt voor fluorescentiemicroscopie moet bijvoorbeeld een hoge reflectiviteit hebben in het golflengtebereik van 400-450 nm en een hoge transparantie in het golflengtebereik van 500-700 nm, met een steile overgangsband om signaaloverspraak te voorkomen. De gemeten gegevens moeten worden gevalideerd met behulp van een spectrofotometer (zoals PerkinElmer Lambda1050+). Golflengtebereik en afsnijkarakteristieken Kalibreer de werkband duidelijk (zoals zichtbaar licht 380-780 nm of specifieke laserlijnen zoals 532 nm) en zorg voor stabiele prestaties binnen dit bereik. De "cut-off" van kortegolf- of langegolflenzen moet scherp zijn, dat wil zeggen dat het overgangsinterval van hoge reflectiviteit naar hoge transparantie zo smal mogelijk moet zijn om de spectrale nauwkeurigheid te verbeteren. Gevoeligheid van invalshoek (hoektolerantie) De meeste dichroïsche spiegels zijn ontworpen voor gebruik bij een invalshoek van 45 °, waarbij producten van hoge kwaliteit het beste presteren en stabiel blijven, zelfs bij veranderingen binnen een bereik van ± 5 °. Producten met een sterke hoekafhankelijkheid kunnen optische padafwijkingen of efficiëntievermindering veroorzaken, waardoor de uitlijning van het systeem wordt beïnvloed. Oppervlaktekwaliteit en defectcontrole De oppervlakteruwheid moet ≤ 0,5 nm (Ra) zijn en de kras-/putkwaliteit moet voldoen aan de 20/10-norm (ISO10110-8). Medische lenzen of lenzen van onderzoekskwaliteit vereisen een hogere oppervlaktereinheid om verstrooiing en signaalverzwakking te voorkomen. Filmhechting en omgevingsstabiliteit De filmlaag moet worden getest met behulp van de cross-cut-methode (ASTM D3359 klasse 4B) om er zeker van te zijn dat deze niet loslaat. Na 500 temperatuurcycli (-40 ℃~+85 ℃) is de prestatievermindering ≤ 0,3%, wat de duurzaamheid weerspiegelt. Onder vochtige en warme omstandigheden (zoals 85% RH, 85 ℃) kan het nog steeds stabiele prestaties behouden en voldoen aan de ISO9211-4-norm. Basismateriaal en schadedrempel Gesmolten silica of K9-glassubstraat heeft de voorkeur. De eerste heeft een lage thermische uitzettingscoëfficiënt en is geschikt voor lasertoepassingen met hoog vermogen. Lenzen van hoge kwaliteit hebben een schadedrempel van> 5J/cm² onder een laser van 1064 nm, waardoor ze geschikt zijn voor ultrasnelle lasersystemen.

De sleutel tot het kiezen van een geschikte dichroïsche spiegel voor zichtbaar licht is het verduidelijken van de toepassingsvereisten en het afstemmen van de optische kernparameters. Het volgende is een systematische selectiegids om u te helpen het juiste model nauwkeurig te identificeren. 1. Verduidelijk toepassingsscenario's en bepaal basistypen Er zijn aanzienlijke verschillen in de spectrale responsvereisten van dichroïsche spiegels voor verschillende doeleinden, en er moet prioriteit worden gegeven aan het selecteren van het basistype op basis van het gebruiksscenario: Fluorescentiemicroscoopsysteem Noodzaak om excitatielicht te scheiden van emissiefluorescentie Aanbeveling: langegolfdoorlaattype (zoals DM505), reflecterend kortegolf-excitatielicht (zoals blauw licht), transmissielicht met lange golf (zoals groen/rood licht) Projectie- en weergaveapparaten (DLP/LCD) Wordt gebruikt voor kleurscheiding en lichtcombinatie om de kleurreproductie te verbeteren Aanbeveling: Combineer korte golfdoorgang en lange golfdoorgang om een ​​efficiënte scheiding en recombinatie van RGB-driekleurig licht te bereiken Geïntegreerde laseruitgang met meerdere golflengten Aanbeveling: Banddoorlaat of scherp afsnijdingstype, dat zorgt voor hoge reflectie voor specifieke golflengten en hoge transparantie voor andere, waardoor energieverlies wordt verminderd Aanbeveling: breedbandige dichroïsche spiegel, die een continu instelbare kleurtemperatuur ondersteunt 2. Focus op kernprestatieparameters Na het bepalen van het type is het noodzakelijk om zich te concentreren op het evalueren van de volgende indicatoren om de stabiliteit en efficiëntie van het optische systeem te garanderen: Het golflengtebereik bepaalt het werkende spectrale bereik (zoals 400-700 nm zichtbaar licht), dat de hoofdgolflengteband van de doellichtbron moet bestrijken Reflectie-/doorlaatbaarheidsmeting van de efficiëntie van het lichtenergiegebruik: Producten met reflectiegraad>95% en doorlaatbaarheid>90% hebben de voorkeur Het wordt aanbevolen om een ​​tolerantie van ± 5 ° of hoger te kiezen voor de impact van veranderingen in de invalshoek op de prestaties, om zich aan te passen aan complexe optische paden De oppervlaktekwaliteit beïnvloedt de helderheid van de afbeelding. Voor medische of wetenschappelijke toepassingen moeten lenzen met hoge precisie en krassen ≤ 60-40 worden geselecteerd Of het nu wordt vervormd of afgepeld onder hoge thermische stabiliteit, gesmolten silicasubstraat en meerlaagse compacte coatingproducten worden geselecteerd Speciale herinnering: Bij gebruik in laseromgevingen met hoog vermogen (zoals >1W), is het noodzakelijk om te bevestigen dat het product een goed thermisch beheersontwerp heeft om schade aan de filmlaag als gevolg van warmteabsorptie te voorkomen. 3. Houd rekening met fysieke en ecologische compatibiliteit Basismateriaal: gesmolten silica of BK7-glas heeft de voorkeur. De eerste is bestand tegen hoge temperaturen, lage expansie en meer geschikt voor precisiesystemen Grootte en vorm: Kies ronde (bijv. 25,4 mm) of vierkante (bijv. 1 "× 1") specificaties op basis van de optische padruimte Coatingproces: ionenstraalsputtertechnologie of meerlaagse magnetronsputtertechnologie wordt aanbevolen voor filmlagen met een hogere dichtheid en langere levensduur

De sleutel tot het selecteren van een geschikt lasermarkeerfilter ligt in het nauwkeurig afstemmen van de lasergolflengte, het garanderen van een hoge schadedrempel, het selecteren van geschikte materialen en coatingprocessen en het balanceren van de vereisten voor compatibiliteit van afmetingen en systeemintegratie. Hieronder volgen specifieke selectiestrategieën en praktische suggesties: 1. Verduidelijk het lasertype en de bedrijfsgolflengte De primaire functie van een filter is om selectief door de doellasergolflengte te gaan, waardoor strooilicht en schadelijke straling worden geblokkeerd. Daarom moet een nauwkeurige afstemming worden uitgevoerd op basis van de uitgangsgolflengte van de gebruikte laser: 1064 nm: Geschikt voor Nd: YAG- of fiberlasers, veel gebruikt voor het markeren van materialen zoals metalen en kunststoffen 532 nm (groen licht): gebruikt voor uiterst nauwkeurige kleurmarkering, zoals elektronische componentidentificatie 355 nm (UV): geschikt voor warmtegevoelige materialen zoals kunststoffen en halfgeleiders, waardoor koude verwerking wordt bereikt en thermische vervorming wordt vermeden Aanbevolen wordt om smalbandbanddoorlaatfilters te gebruiken die alleen doelgolflengten binnen ± 5 nm doorlaten, waardoor achtergrondruis effectief wordt onderdrukt en het contrast en de helderheid van de markering worden verbeterd. 2. Geef prioriteit aan het selecteren van dura mater-filters met een hoge laserschadedrempel Lasermarkeren van industriële kwaliteit werkt vaak met een hoog vermogen en het filter moet voldoende weerstand hebben tegen laserschade: Hardefilmfilters (zoals TiO₂/SiO₂ meerlaagse diëlektrische films) hebben hogere laserschadedrempels en zijn geschikt voor langdurig stabiel gebruik Hoewel zachte filmfilters weinig kosten, zijn ze gevoelig voor thermische vervorming of filmerosie en worden ze niet aanbevolen voor scenario's met hoog vermogen Het wordt aanbevolen om een ​​filter te kiezen met dubbelzijdige antireflectiecoating, waardoor de doorlaatbaarheid tot meer dan 99% kan worden verhoogd en het energieverlies kan worden verminderd

Een dichroïsche spiegel is een functioneel optisch element dat is ontworpen op basis van het principe van optische interferentie en dat selectief licht kan reflecteren of doorlaten binnen een specifiek spectraal bereik, afhankelijk van de golflengte. In praktische toepassingen is het, vanwege de aanzienlijke verschillen in vereisten voor optisch pad, ruimtelijke lay-out en prestatieparameters tussen verschillende systemen, vaak nodig om de grootte en specificaties van dichroïsche spiegels aan te passen. De gebruikelijke classificatie van aangepaste formaten is voornamelijk gebaseerd op hun geometrische kenmerken, installatiemethoden en afmetingen van de optische opening. Rond is de meest voorkomende aangepaste vorm, waarbij de diameters doorgaans in millimeters worden gemeten. Algemene specificaties omvatten standaardformaten zoals 12,7 mm (1/2 inch), 25,4 mm (1 inch), 50,8 mm (2 inch), en ondersteunen ook speciale vereisten voor niet-standaard diameters zoals 30 mm, 40 mm, 60 mm, enz. Deze ronde lenzen worden veel gebruikt in microscopiebeeldvormingssystemen, apparaten voor het combineren van laserstralen en fluorescentiedetectieapparatuur, waardoor ze compatibel zijn met standaard cilinders en beugels. Rechthoekige of vierkante dichroïsche spiegels worden vaak gebruikt in compacte optische modules of lineaire scansystemen. Hun zijdelengteverhoudingen zijn flexibel en kunnen het invallende lichtveld aanpassen aan de vorm van de lichtvlek, waardoor randobstructie wordt verminderd en het lichtenergiegebruik wordt verbeterd. Dit type formaat wordt vaak aangetroffen in industriële visuele inspectie- en multispectrale beeldvormingsapparatuur. Daarnaast zijn er op maat gemaakte vormen zoals ellipsen of structuren met installatiegleuven, die voornamelijk worden gebruikt voor geïntegreerde optische systemen met beperkte ruimte of die een nauwkeurige positionering vereisen. Vanuit een gebruiksperspectief heeft de groottekeuze rechtstreeks invloed op de mate van vrijheid in het optische padontwerp en de stabiliteit van het systeem. Bij confocale microscopie wordt bijvoorbeeld gewoonlijk een dichroïsche spiegel met een diameter van 25,4 mm en een dikte van 3,2 mm gebruikt om een ​​nauwkeurige afstemming met het filterwielsamenstel te garanderen en een efficiënte scheiding van excitatielicht en emissielicht te bereiken; Bij toepassingen met meerdere laserstralen kunnen grote producten zoals 50,8 mm en groter de vermogensdichtheid verminderen, filmschade als gevolg van lokale oververhitting voorkomen en een grotere aanpassingsmarge bieden. Aanpassing van kleine afmetingen is gebruikelijk bij draagbare testinstrumenten, waarbij lichtgewicht en functionele integratie in evenwicht zijn. Over het geheel genomen vereist het aanpassen van de afmetingen van dichroïsche spiegels een uitgebreide overweging van factoren zoals mechanische montageruimte, bundeldivergentiehoek, aanpassingsvermogen aan invalshoek en thermisch beheer. Door een redelijke selectie kan de optimale balans tussen optische prestaties en systeemintegratie worden bereikt.

De modellen van dichroïsche spiegels zijn voornamelijk verdeeld op basis van hun spectrale kenmerken, invalshoek, substraatmaterialen en toepassingsscenario's. Verschillende fabrikanten zullen gediversifieerde producten leveren op basis van standaard- of aangepaste vereisten. Hieronder volgen algemene en representatieve modelclassificaties en specifieke voorbeelden: 1. Typische modeltypen geclassificeerd op basis van spectrale kenmerken Longpass dichroïsche spiegels Reflecteert licht met een korte golflengte en laat licht met een lange golflengte door, dat vaak wordt gebruikt in fluorescentiemicroscopen om excitatielicht en emissielicht te scheiden. Voorbeeldmodellen: DM405, DM455, DM505 Flu-TS400 uit de Flu TS-serie heeft een hoge transparantie in het bereik van 320-380 nm en reflecteert licht bij 425-480 nm. Shortpass dichroïsche spiegels Reflecteert licht met lange golflengte en laat licht met korte golflengte door, geschikt voor scènes met scheiding tussen UV en zichtbaar licht. Voorbeeldmodel: DM390 Reflecteert 200-390 nm ultraviolet licht bij een inval van 45 °, met een hoge doorlaatbaarheid van 400-1700 nm zichtbaar en nabij-infrarood licht, geschikt voor krachtige lasersystemen. Bandpass of Sharp Cut Dichromics Met een extreem smalle overgangsband bereikt het zeer nauwkeurige spectroscopie en wordt het vaak gebruikt in optische systemen van wetenschappelijk onderzoek. Voorbeeldmodellen: 66232, 66233 Het is speciaal ontworpen voor het golflengtebereik van 240-255 nm, heeft een hoge reflectiviteit en ongevoeligheid voor polarisatie en moet worden gebruikt in combinatie met een specifieke behuizing. Multiband dichroïsche spiegels Ondersteunt meerdere transmissiebanden en één reflectieband voor complexe optische padintegratie. Voorbeeldmodel: 740 nm/940 nm multibandspiegel Wordt vaak gebruikt in meerkleurenbeeldsystemen, zoals het MB25.4mm-specificatieproduct van LBTEK. UV/VIS- en UV/IR-types Geoptimaliseerd voor UV-lasertoepassingen, ter ondersteuning van zichtbare breedband- of infraroodtransmissie. Standaard modelseries: 193/V-FR45, 266/V-FR45, enz Gebaseerd op gesmolten silicasubstraat, is het geschikt voor UV-golflengtereflectie van 193 nm tot 353 nm en zendt tegelijkertijd zichtbaar en nabij-infrarood licht uit.

Dit artikel introduceert voornamelijk algemene optische materialen, hun toepassingsgebieden en het transmissiebereik van optische materialen, om technische referenties te bieden voor het ontwerp en de productie van optische filters en lenzen. Dit artikel introduceert voornamelijk algemene optische materialen, hun toepassingsgebieden en het transmissiebereik van optische materialen, om technische referenties te bieden voor het ontwerp en de productie van optische filters en lenzen. H-K9L K9-glas (equivalent aan BK7-glas) is het meest gebruikte kleurloze optische glas, met een hoge hardheid en goede krasbestendigheid, maar een grote thermische uitzettingscoëfficiënt. Het wordt niet aanbevolen voor temperatuurgevoelige toepassingen en wordt veel gebruikt in zichtbare en nabij-infrarode optische apparaten zoals filters, platte spiegels, optische lenzen, prisma's, enz. Doorlaatbaarheidsbereik van K9-glas: 330 nm tot 2100 nm. Gesmolten kwartsserie Vanwege de uitstekende thermische stabiliteit wordt gesmolten kwarts vaak gebruikt in omgevingen met hoge temperatuurvereisten. De algemeen gebruikte kwaliteiten van gesmolten kwartsmaterialen zijn JGS1, JGS2, JCS3. JGS1 wordt vaak gebruikt in de ultraviolette, zichtbare en nabij-infrarode banden en het materiaal bevat geen luchtbellen of onzuiverheden. JGS1 transmissiebereik: 170 nm tot 2100 nm. JGS2 wordt vaak gebruikt voor spiegelsubstraten en het materiaal bevat veel kleine belletjes. JGS2 transmissiebereik: 260 nm tot 2100 nm. JGS3 heeft een goede infraroodtransmissie, maar bevat veel belletjes, wat het wijdverbreide gebruik ervan beperkt. JGS3 transmissiebereik: 185 nm tot 3500 nm. kwarts kristal Kwartskristallen worden veel gebruikt in industrieën zoals precisie-elektronica, precisie-optica en lasertechnologie vanwege hun uitstekende piëzo-elektrische eigenschappen, lage thermische uitzettingscoëfficiënt en uitstekende mechanische en optische eigenschappen. Kwartskristallen hebben een lage dubbele breking en een hoge brekingsindex-uniformiteit. Het transmissiebereik van kwartskristallen ligt tussen 200 nm en 2500 nm. Magnesiumfluoride (MgF2) Magnesiumfluoridekristal is een ideaal optisch materiaal dat voornamelijk wordt gebruikt voor optische prisma's, optische lenzen, optische filters en diverse andere optische componenten. Magnesiumfluoridekristallen hebben een extreem hoge weerstand tegen mechanische en thermische schokken en straling. Haar lichttransmissiebereik is zeer breed, van diep ultraviolet op 120 nm tot ver-infrarood op 7000 nm. Magnesiumfluoride wordt veel gebruikt in hightechgebieden zoals optica, optische instrumenten, glasvezelcommunicatie, lasertechnologie, geïntegreerde optica, koude lichtbronnen, meekleurende pigmenten, auto's, communicatieapparatuur, speelgoed, handwerk, enz. Doorlaatbereik van magnesiumfluoride: 120 nm tot 7000 nm Calciumfluoride (CaF2) Calciumfluoride heeft uitstekende UV- tot midden-infrarooddoorlaatbaarheidseigenschappen. Calciumfluoride (CaF2), gewoonlijk gebruikt als optisch apparaat voor quasi-moleculaire lasers, heeft een brekingsindex van 1,428 bij een golflengte van 1,064 µm en een hoge mechanische en omgevingsstabiliteit. Calciumfluoride is zeer geschikt voor toepassingen die een lage schadedrempel, lage fluorescentie en hoge uniformiteit vereisen, en wordt veel gebruikt in infraroodvensters, prisma's en optische lenzen. Doorlaatbaarheidsbereik van calciumfluoride: 170 nm tot 7800 nm Zinkselenide (ZnSe) Zinkselenide is een zeer goed infraroodmateriaal met een groot transmissiebereik. Vanwege de uitstekende beeldvorming en thermische schokeigenschappen wordt het vaak gebruikt als lens voor kooldioxidelasers en optische filtervensters. Zinkselenide wordt veel gebruikt in gebieden zoals lasers, geneeskunde, astronomie en infrarood nachtzicht. Overbrengingsbereik van zinkselenide: 500 nm tot 19000 nm Edelsteen (Al2O3) Edelsteen (ook wel saffier genoemd) is een soort korund, een materiaal met een extreem hoge hardheid. Het heeft superieure mechanische prestaties en een zeer breed bereik aan lichttransmissie, en wordt vaak gebruikt in gebieden waar hoge oppervlaktekrassen op optische componenten vereist zijn. Het wordt veel gebruikt in infrarood militaire apparaten, satellietruimtetechnologie, laservenstermaterialen met hoge intensiteit voor de civiele lucht- en ruimtevaart, militaire industrie, enz., zoals transparante ramen, stroomlijnkappen, opto-elektronische ramen, beschermplaten, gyroscopen, slijtvaste lagers en andere componenten. Militaire opto-elektronische apparatuur, zoals elektro-optische pods, elektro-optische trackers, infraroodbewakingssystemen, elektro-optische masten voor onderzeeërs, enz. Doorlaatbaarheidsbereik van edelsteen (Al2O3): 180 nm tot 4500 nm Silicium (Si) Silicium is een veelgebruikt optisch materiaal in de midden-infraroodband, dat veel wordt gebruikt in militaire uitrusting, veiligheidsmonitoring en andere gebieden. De transmissieband heeft een goede doorlaatbaarheid van 3 tot 5 micron en wordt veel gebruikt in sectoren zoals de lucht- en ruimtevaart, elektronica en elektriciteit, bouw, transport, energie, chemie, textiel, voeding, lichte industrie, medische sector en landbouw. Doorlaatbereik van silicium (Si): 1200 nm tot 7000 nm Germanium (Ge) Germanium is een veelgebruikt ver-infrarood optisch materiaal met een zeer hoge optische brekingsindex. Het wordt vaak gebruikt bij infraroodbeeldvorming en infraroodtemperatuurdetectie, en vooral tijdens de pandemie van begin 2020, die de ontwikkeling van infraroodbeeldvorming en infraroodtemperatuurdetectieapparatuur enorm stimuleerde. De toepassing van optische germaniumfilters (Ge) is ook op grotere schaal gepopulariseerd. Doorlaatbaarheidsbereik van germanium (Ge): 2000 nm tot 1400 nm

Polariserende film is een optische component die de trillingsrichting bij natuurlijk licht in twee richtingen kan scheiden. Polarisatoren hebben toepassingen op veel gebieden, waaronder beeldschermen, fotografie, optische instrumenten, enz. In het optische pad kunnen polarisatoren de volgende rollen spelen: Controle van de richting van het licht: Polarisatoren kunnen de polarisatierichting van het licht veranderen, waardoor de richting van het licht wordt gecontroleerd. In LCD-schermen met vloeibare kristallen kunnen polarisatoren bijvoorbeeld het door de achtergrondverlichting uitgezonden licht polariseren en vervolgens de polarisatierichting ervan veranderen om beeldweergave te bewerkstelligen. Beheers de intensiteit van het licht: Polarisatoren kunnen licht in specifieke richtingen absorberen, waardoor de intensiteit van het licht wordt geregeld. In een zonnespiegel kan polariserende film bijvoorbeeld verstrooid licht absorberen, waardoor de helderheid van het gezichtsveld wordt verbeterd. Beheers de kleur van het licht: Polarisatoren kunnen de kleur van het licht veranderen. In een gekleurde polarisator kan de polarisator bijvoorbeeld licht van een specifieke golflengte absorberen, waardoor het licht in een specifieke kleur verschijnt. Classificatie van polarisatoren Volgens de functie van polariserende film kan polariserende film worden onderverdeeld in vier typen: doorlatend, reflecterend, semi-doorlatend en semi-reflecterend, en compenserend. Doorlatende polarisator: Nadat het licht door de polarisator is gegaan, behoudt het zijn oorspronkelijke richting. Reflecterende polarisator: Licht wordt gereflecteerd nadat het door de polarisator is gegaan. Semi-transparante en semi-reflecterende polariserende film: Nadat het door de polariserende film is gegaan, gaat het licht gedeeltelijk door en reflecteert het gedeeltelijk. Compenserende polarisator: gebruikt om kleurvervorming op LCD-schermen te elimineren. Volgens de verfmethode kunnen polarisatoren in twee soorten worden verdeeld: op jodium gebaseerd en op kleurstof gebaseerd. Jodiumpolariserende film: het heeft optische eigenschappen van hoge doorlaatbaarheid en hoge polarisatiegraad, maar slechte weerstand tegen hoge temperaturen en hoge luchtvochtigheid. Op kleurstof gebaseerde polariserende film: het heeft een goede weerstand tegen hoge temperaturen en vochtigheid, maar de doorlaatbaarheid en polarisatiegraad zijn niet zo goed als op jodium gebaseerde polariserende film. Toepassing van polariserende film: Polarisatoren hebben een breed scala aan toepassingen in optische paden, zoals: LCD-scherm: De polarisator in het LCD-scherm is een sleutelcomponent voor het bereiken van beeldweergave. Zonnebrillen: Polarisatoren in zonnebrillen kunnen de helderheid van het gezichtsveld verbeteren en verblinding verminderen. 3D-bril: De polariserende film in 3D-bril kan een stereoscopische weergave bereiken. Optische instrumenten: Polarisatoren in optische instrumenten kunnen worden gebruikt voor optische metingen, optisch ontwerp, enz.

Vasculair vasculair filter is een optisch filter dat specifiek wordt gebruikt voor de behandeling van bloedvaten of gevoelige huid in ultrafotonverjongingsmachines. Vaatfilters zijn, zoals de naam al doet vermoeden, ontworpen voor vasculaire problemen. Het belangrijkste werkingsbereik van vasculaire filters ligt tussen 530 nm-650 nm en 900 nm-1200 nm. Dus wat is de functie van vasculaire filters? Optica met korte golflengte kan oppervlakkige vasculaire laesies targeten en behandelen met optimale absorptiesnelheden van zuurstof, hemoglobine en gereduceerd hemoglobine tussen 530 nm-650 nm. Tegelijkertijd is de competitieve absorptie van melanine zwakker in het ondiepe golflengtebereik, wat resulteert in een meer geconcentreerd effect op de bloedvaten. De penetratie met lange golflengte is dieper, wat zich kan richten op diepe vasculaire laesies. De penetratie is dieper in het golflengtebereik van 900 nm-1200 nm, en de absorptiesnelheid van geoxygeneerd hemoglobine begint weer toe te nemen bij 900 nm, wat resulteert in een meer geconcentreerde lichtabsorptie, verbeterde capillaire dilatatie en verminderde bijwerkingen. Daarom kunnen vasculaire filters, op basis van deze twee kenmerken, de capillaire dilatatie aanzienlijk verbeteren. Het combineren van de twee banden voor behandeling resulteert in hogere absorptiesnelheden en diepere penetratiedieptes, wat tot betere resultaten leidt. (Herinnering: alle huidverjongingsapparatuur moet worden gebruikt onder begeleiding van professionals.)

Wat worden op het gebied van de optica gewoonlijk optische isolatieplaten, thermische spiegels en infraroodreflectoren genoemd? Thermische spiegels, ook wel thermische reflectiespiegels, optische isolatieplaten en infraroodreflectieplaten genoemd, zijn slechts namen die door klanten in verschillende toepassingsgebieden worden gebruikt. Afgezien van enkele verschillen in specifieke afmetingen en optische parameters, worden ze op het gebied van de optica gewoonlijk optische thermische spiegels genoemd. Een thermische spiegel is een type thermische reflector die is ontworpen om te dienen als een kortdoorlaatbandfilter, dat golflengten van zichtbaar licht kan doorlaten bij een invalshoek van 0 °, terwijl het nabij-infraroodlicht en golflengten die warmte genereren, wordt gereflecteerd. Verwijder ongewenste warmte uit het optische systeem. Specifieke afmetingen en parameters kunnen worden aangepast aan klantspecifieke vereisten. De door ons bedrijf geproduceerde lenzen hebben een hoge nabij-infrarood energie-isolatie (afsnijding van 720 nm ~ 2500 nm); Isoleert effectief zonlicht en warmte van metaalhalogenidelampen, waardoor 90% effectief gebruik van zichtbare lichtreflectie en 10% absorptie wordt gegarandeerd voor volledige isolatie; Hoge temperatuurbestendig glas, geen breuk! U kunt kiezen uit twee opties: UV-cutoff en non-cutoff, waarbij langetermijnvoorraad beschikbaar is in zowel grote als kleine batches. Productspecificaties van thermische spiegels Type: Hete spiegel Invalshoek 0 °± 10 ° of 45 ° Zendbereik 420-700 nm (andere parameters kunnen worden aangepast) Doorlaatbaarheid ≥ 85% (andere parameters kunnen worden aangepast) Reflectieband 725-2500 nm (andere parameters kunnen worden aangepast) Reflectie Ravg ≥ 90% 725-2550 nm (andere parameters kunnen worden aangepast) Diktetolerantie ± 0,1 mm Maattolerantie ± 0,1 mm Optische opening ≥ 90% Maximale veilige temperatuur: Groen bord: 150 ℃ Gehard glas: 250 ℃ Hittebestendig glas: 450 ℃ Danyang Qiaosi Import en Export Co., Ltd. is gespecialiseerd in de productie van verschillende optische isolatiefilms, infrarood-afsnijfilters, camerafilters voor mobiele telefoons, camerafilters, isolatiefilms, digitale camerafilters, beveiligingscamerafilters, CCD-filters, kristalfilms, nachtzichtfilters, kleurenfilters, lensfilters, filters, spectrometers, reflectoren, prisma's, lenzen, infrarood transparante acrylplaten, panelen en raampanelen en andere optische producten. Ons bedrijf is gespecialiseerd in het leveren van glasvezelverlichting, LED-verlichting, goudhalogenidelampisolatie, lichtmotoren en uiterst nauwkeurige digitale camera's met filters om CCD-bijna-infraroodinterferentie te elimineren, waardoor de normale werking van opto-elektronische instrumenten en apparatuur wordt gewaarborgd.

Bij de verwerking van polariserende films moet aandacht worden besteed aan de volgende zaken: Temperatuurcontrole: Tijdens het proces van polariserende filmverwerking is het noodzakelijk om de temperatuur van de verwerkingsomgeving te controleren om plastische vervorming of verlies van controle over de polariserende film als gevolg van te hoge of lage temperaturen te voorkomen. Drukregeling: Tijdens de verwerking is het noodzakelijk om de verwerkingsdruk te controleren. Overmatige druk kan vervorming van de polarisator veroorzaken, terwijl onvoldoende druk kan leiden tot instabiliteit van het product of slechte kwaliteit. Snijtechnologie: Polarisatoren vereisen speciale snijtechnieken om de productstabiliteit en nauwkeurigheid te behouden. Kwaliteitscontrole: De verwerkte polariserende film moet een strenge kwaliteitscontrole ondergaan, inclusief uiterlijkinspectie, optische prestatietests, enz., om ervoor te zorgen dat het product aan de gespecificeerde kwaliteitsnormen voldoet. Opslagomstandigheden: Polarisatoren moeten tijdens verwerking en opslag worden beschermd tegen sterke mechanische trillingen, vocht, hoge temperaturen en andere factoren om te voorkomen dat de stabiliteit en kwaliteit van het product worden beïnvloed.

Filter is een belangrijk optisch apparaat in optische systemen, dat lichtregulering bereikt door selectief licht met specifieke golflengten door te geven of te blokkeren. Filters spelen een belangrijke rol op veel gebieden, waaronder optica, opto-elektronica, beeldverwerking, fotografie en spectroscopische analyse. Dus wat zijn de functies en het belang van het filter waar we het over hebben? Controle en aanpassing van licht per filter: Filters kunnen selectief licht van specifieke golflengten doorlaten of blokkeren, waardoor alleen licht van specifieke kleuren of golflengten doorlaat. Met filters kunnen we de kenmerken van licht controleren, zoals kleur, helderheid en contrast, om aan de behoeften van verschillende toepassingen te voldoen. Filter in beeldverbetering en -verbetering: Filters worden veel gebruikt in beeldverwerking en fotografie. Door specifieke golflengten van licht selectief uit te filteren of te versterken, kunnen ze de kwaliteit, kleurhelderheid en het contrast van afbeeldingen verbeteren. Polarisatiefilters kunnen bijvoorbeeld lichtreflectie en verstrooiing verminderen, waardoor heldere beelden ontstaan. Filteren in spectrale analyse en onderzoek: Filters spelen een belangrijke rol bij spectraalanalyse. Verschillende soorten filters kunnen selectief licht van specifieke golflengten doorlaten of blokkeren, waardoor we spectrale kenmerken binnen een specifiek golflengtebereik kunnen scheiden en bestuderen. Filters zijn cruciaal voor materiaalanalyse, spectrale metingen en wetenschappelijk onderzoek. Filteroptimalisatie in optisch systeem: Filters kunnen worden gebruikt om de prestaties en functionaliteit van optische systemen te optimaliseren. Door de juiste filters te selecteren, kunnen we lichtinterferentie en ruis verminderen en de signaal-ruisverhouding van het optische systeem verbeteren. Filters kunnen ook dienen als isolatie en bescherming in optische apparaten, waardoor de stabiliteit en betrouwbaarheid van het systeem worden verbeterd. Filter heeft een breed scala aan toepassingen: Filters zijn te vinden in optische instrumenten, cameralenzen, microscopen, lasers, zonnecellen en andere apparaten. Filters worden ook veel gebruikt op gebieden als lichtontwerp, optische communicatie, fluorescentiemicroscopie en medische diagnose.

Optisch filter is een belangrijke optische component met de eigenschap selectief licht door te laten of te reflecteren. Optische filters hebben een breed scala aan toepassingen op industrieel gebied, waaronder bescherming, nauwkeurige metingen, spectrale analyse, beeldverwerking, enz. De toepassing van optische filters in de industrie kan worden onderverdeeld in de volgende aspecten: beschermende werking Optische filters kunnen worden gebruikt om optische componenten te beschermen tegen schadelijke lichtschade. Bij laserverwerking kan het gebruik van optische filters bijvoorbeeld laserschade aan optische componenten voorkomen nauwkeurige meting Optische filters kunnen worden gebruikt om de nauwkeurigheid van optische metingen te verbeteren. Bij spectrale analyse kan het gebruik van optische filters bijvoorbeeld de gevoeligheid en resolutie van de spectrometer verbeteren. spectrale analyse Optische filters kunnen worden gebruikt om de samenstelling van stoffen te analyseren. Bij chemische analyse kunnen bijvoorbeeld optische filters worden gebruikt om de chemische samenstelling van stoffen te analyseren. Beeldverwerking: Optische filters kunnen worden gebruikt om afbeeldingen te verwerken. In de fotografie kan het gebruik van optische filters bijvoorbeeld de kleur, het contrast en de helderheid van de afbeelding aanpassen. Specifieke toepassingsgevallen van filter: Bij laserverwerking kan het gebruik van optische filters laserschade aan optische componenten voorkomen. Bij het snijden van metaal kan het gebruik van optische filters bijvoorbeeld laserschade aan de lens voorkomen. Bij spectrale analyse kan het gebruik van optische filters de gevoeligheid en resolutie van spectrometers verbeteren. Bij het analyseren van mineralen kan het gebruik van optische filters bijvoorbeeld het vermogen verbeteren om de samenstelling van mineralen te identificeren. Bij chemische analyse kunnen optische filters worden gebruikt om de chemische samenstelling van stoffen te analyseren. Bij het analyseren van de waterkwaliteit kunnen bijvoorbeeld optische filters worden gebruikt om verontreinigende stoffen in het water te analyseren. In de fotografie kan het gebruik van optische filters de kleur, het contrast en de helderheid van de afbeelding aanpassen. Het gebruik van een dimfilter kan bijvoorbeeld de intensiteit van het licht verminderen, wat resulteert in duidelijkere foto's.

Op het gebied van de optica is filter een uiterst belangrijke optische component die een cruciale rol speelt in tal van technologische toepassingen. Wat is de functie van een filter? Een filter is, simpel gezegd, een optisch apparaat dat selectief licht van een specifieke golflengte of band doorlaat, terwijl het licht van andere golflengten of banden blokkeert. Het werkingsprincipe van een filter is gebaseerd op de kenmerken van lichtinterferentie, diffractie en absorptie. Er zijn veel classificaties van filters. Volgens spectrale kenmerken kan het worden onderverdeeld in banddoorlaatfilters, afsnijfilters, langegolfdoorlaatfilters en kortegolfdoorlaatfilters. Een banddoorlaatfilter laat alleen licht binnen een specifiek golflengtebereik door, zoals het smalbandfilter dat gewoonlijk wordt gebruikt in fluorescentiemicroscopen, dat nauwkeurig het golflengtebereik voor excitatie en emissie van fluorescentie kan selecteren. Afsnijfilters beginnen af ​​te snijden bij specifieke golflengten of laten licht korter dan die golflengte door, ook wel kortegolfafsnijfilters genoemd; Of laat licht langer dan deze golflengte door, dat wil zeggen langegolffilters. Afhankelijk van het productieproces en de materialen van filters kunnen ze worden onderverdeeld in dunnefilmfilters, glasfilters en kristalfilters. Dunnefilmfilters bereiken een filterfunctie door meerdere lagen optische dunne films op het substraat af te zetten en hebben voordelen zoals kleine afmetingen en stabiele prestaties. Glasfilters voegen gewoonlijk specifieke absorptiemiddelen aan glas toe om filtering te bereiken, meestal inclusief gekleurde glasfilters. Kristalfilters maken gebruik van de dubbele breking of het elektro-optische effect van kristallen om filtering te bereiken, zoals lithiumniobaat-kristalfilters die in sommige uiterst nauwkeurige optische instrumenten worden gebruikt. Bij astronomische waarnemingen kunnen filters astronomen helpen specifieke golflengten van licht uit te filteren, waardoor verre sterrenstelsels, sterren en planeten beter kunnen worden waargenomen. Door specifieke filters te gebruiken is het mogelijk onzichtbare lichtbanden zoals ultraviolet en infrarood waar te nemen en meer informatie over hemellichamen te verkrijgen. Op medisch gebied hebben filters belangrijke toepassingen. Bij lasertherapie zorgt het filter ervoor dat alleen specifieke lasergolflengten de behandelplaats bereiken, waardoor de nauwkeurigheid en veiligheid van de behandeling wordt verbeterd. Bij oogchirurgie gebruiken artsen specifieke filters om ervoor te zorgen dat de laser alleen inwerkt op het oogweefsel dat behandeling nodig heeft, zonder schade aan het omliggende gezonde weefsel te veroorzaken. Filter speelt een belangrijke rol in de industriële productie. In een kleurensorteerder helpen filters materialen van verschillende kleuren en kwaliteiten te onderscheiden. Hoogwaardige producten nauwkeurig screenen op basis van het golflengteverschil van gereflecteerd of doorgelaten licht van materialen, waardoor de productie-efficiëntie en productkwaliteit worden verbeterd. Bij laserradartoepassingen filteren filters effectief strooilicht in de omgeving weg, waardoor wordt verzekerd dat de ontvangende kant alleen gereflecteerd licht ontvangt van specifieke laserbronnen, waardoor de nauwkeurigheid en precisie van afstandsmetingen worden verbeterd en betrouwbare gegevensondersteuning wordt geboden voor gebieden zoals autonoom rijden en geografisch onderzoek. Het wetenschappelijk onderzoek kan niet zonder filters. Bij natuurkundige experimenten gebruiken onderzoekers filters om licht van specifieke golflengten te verkrijgen en de interactie tussen licht en materie te bestuderen. Bij chemische analyse wordt een specifieke golflengte van licht geselecteerd door een filter om het monster te exciteren en analyse van de samenstelling en structuur ervan te bewerkstelligen. Bij fluorescentiemicroscopie worden doorgaans meerdere filters gebruikt om het monster te observeren. Het excitatiefilter selecteert licht van een specifieke golflengte die het monster exciteert om fluorescentie te produceren, terwijl het emissiefilter het excitatielicht en ander strooilicht filtert, waardoor alleen de fluorescentie van een specifieke golflengte die door het monster wordt uitgezonden, doorlaat en de structuur en kenmerken van het monster duidelijk waarneemt. Bij het onderzoek en de productie van zonnecellen worden filters gebruikt om verschillende golflengten van zonlicht te simuleren, de prestaties van zonnecellen onder verschillende lichtomstandigheden te evalueren en een belangrijke basis te bieden voor het verbeteren van de efficiëntie van zonnecellen. Als belangrijke optische component spelen filters een cruciale rol op veel gebieden, zoals astronomie, geneeskunde, industrie en wetenschappelijk onderzoek.

Het principe, de structuur en de toepassing van polariserende film op het gebied van machine vision-herkenning 1, Inleiding: Op het gebied van de optica is polariserende film een ​​belangrijke optische component. Het kan selectief licht in een specifieke polarisatierichting doorlaten en de polarisatietoestand van het licht controleren en aanpassen. Polarisatoren hebben een breed scala aan toepassingen, van alledaagse zonnebrillen en LCD-schermen tot machine vision-herkenning in de industriële sector, die allemaal afhankelijk zijn van hun aanwezigheid. Dit artikel zal ingaan op de basisprincipes en structuren van polariserende films, evenals hun principeanalyse op het gebied van machine vision-herkenning 2, Het basisprincipe van polariserende film: Licht is een elektromagnetische golf en de trillingsrichting van zijn elektrische en magnetische velden staat loodrecht op de voortplantingsrichting van het licht. In zijn natuurlijke staat is de richting van de lichttrilling willekeurig, en dit soort licht wordt natuurlijk licht genoemd. Gepolariseerd licht verwijst naar de trillingsrichting van licht binnen een specifiek vlak, dat een specifieke richting heeft. Het basisprincipe van polariserende film is gebaseerd op de polarisatie-eigenschappen van licht en het dichroïsme van materie. Dichromaticiteit verwijst naar het vermogen van bepaalde stoffen om licht dat in verschillende richtingen trilt te absorberen of door te laten. De materialen in polariserende films, zoals jodiummoleculen of polyvinylalcohol, hebben deze dubbele breking en kunnen selectief gepolariseerd licht loodrecht op een specifieke richting absorberen of blokkeren, waardoor alleen licht in een specifieke polarisatierichting doorlaat. In het bijzonder kan, wanneer natuurlijk licht op een polarisator valt, alleen gepolariseerd licht met dezelfde polarisatie-asrichting als de polarisator soepel passeren, terwijl gepolariseerd licht in andere richtingen wordt geabsorbeerd of gereflecteerd. Op deze manier bereiken polarisatoren controle en afscherming van de polarisatietoestand van licht. 3. Structuur van polariserende film Polarisatoren zijn meestal samengesteld uit meerdere lagen, die voornamelijk de volgende onderdelen bevatten: 1. Laag polarisatiemateriaal Dit is het kerngedeelte van de polarisator, samengesteld uit materialen met dubbele breking. Gangbare polariserende materialen zoals polyvinylalcohol (PVA) hebben een bepaalde directionaliteit in hun moleculaire rangschikking na uitrekking en jodering, waardoor een polarisatiefunctie wordt bereikt. 2. Beschermfolie Deze bevindt zich aan beide zijden van de polariserende materiaallaag en dient om het polariserende materiaal te beschermen tegen externe invloeden van buitenaf. Beschermende films hebben meestal een goede slijtvastheid, chemische corrosieweerstand en hoge temperatuurbestendigheid. 3. Drukgevoelige lijmlaag Wordt gebruikt om polariserende film aan andere optische componenten of apparatuur te bevestigen, waardoor de stabiliteit en stevigheid van de polariserende film wordt gegarandeerd. 4. Laat de film los Wanneer de polarisator niet in gebruik is, bedekt deze de drukgevoelige kleeflaag om deze te beschermen. Wanneer u polariserende film gebruikt, verwijdert u de beschermfolie. Om de prestaties van polarisatoren te verbeteren, kunnen bovendien andere coatings of structuren worden toegevoegd, zoals antireflecterende coatings, antireflecterende films, enz. 4. Principeanalyse van polariserende film op het gebied van machine vision-herkenning Machine vision-herkenning is het gebruik van computers en apparaten voor beeldverwerving om beelden te verkrijgen en om de informatie in de beelden te analyseren en verwerken door middel van algoritmen, om taken uit te voeren zoals herkenning, detectie en meting van doelobjecten. Polarisatoren spelen in dit proces een belangrijke rol. 1. Verminder reflectie en verblinding In veel machine vision-toepassingsscenario's, zoals detectie van metaaloppervlakken, detectie van glasproducten, enz., kunnen de reflectie en schittering op het oppervlak van objecten de kwaliteit van de beelden ernstig verstoren, wat kan leiden tot verkeerde inschattingen of onnauwkeurige detectie. Polarisatoren kunnen reflectie en verblinding effectief verminderen, omdat gereflecteerd licht meestal een specifieke polarisatierichting heeft, die kan worden uitgefilterd door polarisatoren te gebruiken, waardoor het contrast en de helderheid van beelden worden verbeterd. Bij het detecteren van krassen of defecten op metalen oppervlakken kan gereflecteerd licht de krassen bijvoorbeeld minder opvallend maken. Door polariserende film voor het beeldacquisitieapparaat te installeren en de polarisatierichting aan te passen, kan het gereflecteerde licht aanzienlijk worden verminderd, waardoor krassen duidelijk en zichtbaar worden en de nauwkeurigheid van de detectie wordt verbeterd. 2. Verbeter het contrast van de afbeelding Voor sommige objecten of scènes met een laag contrast kunnen polarisatoren het contrast van het beeld vergroten door selectief licht in specifieke polarisatierichtingen door te laten. Dit helpt de kenmerken van het doelobject te benadrukken, waardoor het voor machine vision-systemen gemakkelijker wordt om het te herkennen en te analyseren. Bij het detecteren van kleine componenten op een printplaat is het beeldcontrast bijvoorbeeld laag vanwege de kleine kleur- en helderheidsverschillen tussen de componenten. Het gebruik van polariserende film kan het contrast tussen componenten en de achtergrond vergroten, waardoor het voor machine vision-systemen gemakkelijker wordt om componenten nauwkeurig te identificeren en te lokaliseren. 3. Elimineer achtergrondinterferentie In sommige gevallen kan achtergrondlicht de detectie van doelobjecten verstoren. Polarisatoren kunnen interferentiecomponenten in het achtergrondlicht wegfilteren door de polarisatierichting aan te passen, waardoor het doelobject prominenter wordt. Bij het detecteren van onzuiverheden in een transparant object kan achtergrondlicht bijvoorbeeld interfereren door door het transparante object te gaan. Het gebruik van polariserende film kan de invloed van achtergrondlicht verminderen en onzuiverheden gemakkelijker detecteren. 4. Polarisatiecodering In sommige complexe machine vision-systemen kunnen polarisatoren ook worden gebruikt voor polarisatiecodering. Door meerdere polarisatoren met verschillende polarisatierichtingen te combineren, kan unieke polarisatiecoderingsinformatie worden toegewezen aan verschillende gebieden of objecten in het beeld. Door vervolgens het gecodeerde beeld te verwerken en te decoderen, kan meer informatie over de vorm, textuur en diepte van het object worden verkregen. In een 3D-machine vision-systeem kunnen bijvoorbeeld beelden van objecten in verschillende polarisatietoestanden worden verkregen via polarisatoren met verschillende polarisatierichtingen en meerdere beeldacquisitie-apparaten, waardoor een nauwkeurige meting en reconstructie van de driedimensionale vorm van het object wordt bereikt. 5. Gebruikt in combinatie met andere optische componenten Polarisatoren worden vaak gebruikt in combinatie met andere optische componenten zoals lenzen, filters, enz. om complexere optische functies te bereiken. Door het combineren met een lens kan bijvoorbeeld de focus en het beeldeffect van licht worden aangepast, terwijl het combineren met een filter specifieke golflengten van licht kan selecteren voor detectie. In praktische machine vision-herkenningssystemen is het noodzakelijk om het juiste polarisatortype, de polarisatierichting en de installatiemethode te selecteren op basis van specifieke toepassingsscenario's en detectievereisten om het beste detectie-effect te bereiken. Tegelijkertijd is het noodzakelijk om geavanceerde beeldverwerkingsalgoritmen en machine learning-technieken te combineren om gepolariseerde beelden nauwkeurig te analyseren en te herkennen. 5. Conclusie Polarisatoren zijn, als belangrijke optische component, gebaseerd op de polarisatiekarakteristieken van licht en het dichroïsme van materie. Door zorgvuldig ontworpen structuren bereiken ze controle over de polarisatietoestand van licht. Op het gebied van machine vision-herkenning spelen polarisatoren een sleutelrol bij het verbeteren van de beeldkwaliteit en detectienauwkeurigheid door reflectie en schittering te verminderen, het contrast te verbeteren en achtergrondinterferentie te elimineren. Met de voortdurende ontwikkeling van machine vision-technologie en de toenemende vraag naar toepassingen zullen hogere eisen worden gesteld aan de prestaties en toepassing van polarisatoren, waardoor de innovatie en ontwikkeling van polarisatortechnologie verder wordt bevorderd. In de toekomst kunnen we verwachten dat polarisatoren een belangrijkere rol zullen spelen bij machine vision-herkenning en het bredere veld van de optica, waardoor meer gemak en innovatie in de menselijke productie en het leven zullen komen.

Het belangrijkste waarnemingsorgaan in het rijschema van autonome voertuigen is LIDAR (Light Detection and Ranging Radar). De wijdverbreide adoptie van LIDAR LiDAR heeft autonome voertuigen dichter bij ons, gewone mensen, gebracht. Welke optische banden worden gebruikt voor LIDAR LiDAR? Wat zijn de voor- en nadelen van verschillende optische banden van LIDAR lidar? De volledige naam van LIDAR is Light Detection and Ranging Laser Detection and Ranging, ook wel bekend als Optical Radar. Het werkingsprincipe van LIDAR: Infraroodband (momenteel algemeen gebruikt zijn 850 nm filterband, 905 nm filterband en 1550 nm filterband voor uitzenden, reflecteren en ontvangen om objecten te detecteren). Het 1550 nm indium gallium arsenide (InGaAs) dat momenteel in onbemande voertuigen wordt gebruikt, is veiliger vergeleken met 905 nm silicium fotodetectoren, omdat het de kracht van de laser kan vergroten zonder de gezondheid van de ogen te schaden. Op dit moment kan de infraroodlaser in de 905 nm-filterband vanwege wettelijke voorschriften geen te hoog vermogen hebben, omdat rood licht van 905 nm onzichtbaar is maar rechtstreeks naar het menselijk netvlies kan worden overgedragen. Daarom kan de detectieafstand van 905 nm infraroodlicht niet voldoen aan de detectievereisten van autonome voertuigen. De LiDAR-radar moet dus een detectieafstand van 200-300 meter halen, en infrarood licht in de 1550 nm-band kan aan de eisen voldoen (licht groter dan 1400 nm kan niet op het netvlies worden geprojecteerd). Momenteel is infraroodlicht in de 1550 nm-band ook in het buitenland een relatief volwassen oplossing voor toepassingsdetectie. Een bekende onderneming op het gebied van solid-state LiDAR maakt gebruik van 1550 nm LiDAR-laser met een vermogen dat 40 maal groter is dan dat van traditionele silicium opto-elektronische systemen. Na vergelijking is gebleken dat het niet alleen de signaal-ruisverhouding kan verbeteren en de pulsbreedte kan verkleinen, maar ook een lage pulsherhalingsfrequentie en werkcyclus heeft. Tegelijkertijd kan het het effectieve detectiebereik van de laserradar verbeteren, vooral in complexe weersomstandigheden waarbij de reflectiviteit van het gedetecteerde object afneemt, wat resulteert in een korter effectief bereik van de laserradar. Het vergroten van het laserradarvermogen van 1550 nm kan dit probleem echter verder oplossen. Zelfs voor objecten met een relatief lage reflectiviteit kan het effectieve bereik van laserradar van bekende bedrijven in de industrie 200 meter bedragen.

De afgelopen jaren zijn er veel gebruiksrichtingen op het gebied van fiberlaserapparatuur, zoals lasermarkeren dat op veel gebieden algemeen wordt gebruikt, lasersnijden dat wordt gebruikt in de verspanende sector, en een toenemend aantal geautomatiseerde productielijnen die gebruik maken van laserlasapparatuur. De popularisering van laserlasapparatuur in geautomatiseerde productielijnen heeft de productie-efficiëntie en productopbrengst verder verbeterd. Welke rol speelt het laserfilter in de laserlaskop, een belangrijk onderdeel,? De rol van het beschermen van raamlenzen bij laserlassen: Laserlasapparatuur genereert tijdens het bewerkings- en lasproces een grote hoeveelheid rook en andere verontreinigende stoffen. Daarom kan een hoogwaardige laserbeschermende vensterlens met anti-vervuilingsprestaties de interne componenten van de apparatuur beschermen en langdurig stabiel werken, waardoor de onderhoudskosten van de laserapparatuur in een later stadium worden verlaagd. De rol van de trilspiegel bij laserlassen: Bij laserlassen projecteert de trillende spiegel de laserstraal op twee spiegels (scanspiegels), en de reflectiehoek van de spiegels wordt bestuurd door een computer. Deze twee spiegels kunnen respectievelijk langs de X- en Y-as scannen, waardoor de afbuiging van de laserstraal wordt bereikt. Het laserbrandpunt met een bepaalde vermogensdichtheid beweegt indien nodig op het markeermateriaal en laat permanente markeringen achter op het materiaaloppervlak. De gefocusseerde vlek kan rond of rechthoekig zijn.

Bij het ontwerpen van optische systemen bepalen de prestaties van smalbandfilters rechtstreeks de nauwkeurigheid van de signaalverwerving. Als de "kerncomponent van spectrale screening" zijn de centrale golflengte en bandbreedte de kernparameters die het "spectrale positioneringsvermogen" van het filter bepalen tussen de zes sleutelindicatoren (centrale golflengte, bandbreedte, piektransmissie, afsnijddiepte, schadedrempel, temperatuurstabiliteit). Dit artikel combineert praktische toepassingsscenario's om de technische connotaties en selectiepunten van deze twee indicatoren te analyseren, zodat u misverstanden over inkoop kunt voorkomen. 1. Centrale golflengte (CWL): GPS-coördinaten voor spectrale lokalisatie 1. Definitie en kernrol van indicatoren Het transmissiespectrum van smalbandfilters vertoont een klokvormige curve, en de golflengte die overeenkomt met het hoogste punt van de curve is de centrale golflengte, wat de kernparameter is van het "richtdoelspectrum" van het filter. De middengolflengte van het filter dat wordt gebruikt voor 1064 nm-laserbescherming moet bijvoorbeeld strikt zijn uitgelijnd met de lasergolflengte, en een afwijking van meer dan ± 3 nm kan leiden tot falen van de bescherming. 2. Belangrijkste impacts in toepassingsscenario's Fluorescentiebeeldvorming: het is noodzakelijk om de emissiepiek van de fluorescerende sonde aan te passen (de FITC-sonde vereist bijvoorbeeld een middengolflengtefilter van 525 nm, afwijking> 5 nm zal signaalverzwakking veroorzaken); Lidar: Als de middengolflengte van het 1550 nm-bandfilter naar 1560 nm afdrijft, zal de bereiknauwkeurigheid afnemen als gevolg van atmosferische vensterverschuiving; Medische tests: Apparatuur voor de analyse van bloedbestanddelen is afhankelijk van een middengolflengtefilter van 540 nm om de karakteristieke absorptie van hemoglobine vast te leggen, en golflengteafwijkingen hebben rechtstreeks invloed op de rekenfout van biochemische indicatoren. 3. Gids voor selectie en vermijding Let op het onderscheid tussen "ontwerpgolflengte" en "gemeten golflengte". Fabrikanten van hoge kwaliteit bieden temperatuurafwijkingscurven variërend van -40 ℃ tot 85 ℃ (typische waarde ≤ 0,1 nm/℃). Voor omgevingen met hoge temperaturen (zoals detectie van industriële ovens) moeten producten met temperatuurcompensatiefilmsystemen worden geselecteerd. 2. Bandbreedte (FWHM): de 'Wide width Control Valve' voor spectrale kanalen 1. Technische betekenis van volledige breedte op half maximum (FWHM) Bandbreedte verwijst naar het golflengtebereik waarin de transmissie van een filter zijn piek van 50% bereikt, wat de "spectrale zuiverheid" van het filter weerspiegelt. Labelen bijvoorbeeld 532nm@5nm. Het filter laat alleen licht met een golflengte van 529,5-534,5nm door (transmissie ≥ 50%). 2. Het balanceren van de toepassing van brede en smalle bandbreedte Smalle bandbreedte (<10nm) ✔ Voordelen: Hoge spectrale resolutie, geschikt voor detectie van sporenstoffen (zoals analyse van zware metalen in de waterkwaliteit) ✖ Nadeel: Lage lichtstroom, waardoor het gebruik van zeer gevoelige detectoren vereist is Brede bandbreedte (>50nm) ✔ Voordelen: Hoge signaalsterkte, geschikt voor scenario's met weinig licht (zoals nachtkijkers) ✖ Nadeel: Gemakkelijk strooilicht te introduceren, wat resulteert in een afname van de signaal-ruisverhouding 3. Referenties van typische industriële toepassingen Halfgeleiderdetectie: De identificatie van siliciumwafeldefecten vereist een 1100 nm-filter met een bandbreedte van 2 nm om interferentie van de intrinsieke absorptierand van siliciummaterialen nauwkeurig te voorkomen; Omgevingsmonitoring: Atmosferische ozondetectie maakt gebruik van een 305 nm-filter met een bandbreedte van 10 nm om de UV-signaalintensiteit in evenwicht te brengen en spectrale zonneruis te onderdrukken; Consumentenelektronica: NIR-filters voor multicamerasystemen op mobiele telefoons gebruiken doorgaans een bandbreedte van 50 nm om de overdracht van infraroodsignalen te garanderen en tegelijkertijd de kosten te verlagen. 3. Filterkennisuitbreiding: algemene vragen en antwoorden Vraag 1: Hoe smaller de bandbreedte, hoe duidelijker de beeldvorming? ✓ Niet noodzakelijkerwijs! Een smalle bandbreedte vermindert de hoeveelheid licht die erdoorheen gaat, en voor nachtelijke scènes is een evenwicht tussen bandbreedte en gevoeligheid vereist. Het wordt aanbevolen om producten te kiezen met een bandbreedte van 20-30 nm. Conclusie: Het selecteren van de juiste indicatoren voor het filter maakt spectrale screening nauwkeuriger De centrale golflengte bepaalt de "vangstpositie" en de bandbreedte bepaalt de "vangstzuiverheid", die samen de "spectrale screeningkerncapaciteit" van smalbandfilters vormen.

Op het gebied van de optische technologie is filter een onmisbaar kernonderdeel dat veel wordt gebruikt op gebieden als fotografie, medische apparatuur, lasertechnologie, astronomische observatie en industriële tests. De prestaties van het filter bepalen rechtstreeks de effectiviteit van het optische systeem, en het aantal coatinglagen op het filter is een van de belangrijkste factoren die de prestaties ervan beïnvloeden. Als professionele coatingfabrikant die gespecialiseerd is in de productie en productie van optische filters, streven we er altijd naar klanten hoogwaardige en betrouwbare filteroplossingen te bieden. In dit artikel wordt dieper ingegaan op de manier waarop het aantal coatinglagen op een filter de prestaties beïnvloedt en krijgt u een professionele analyse. Het basisprincipe van filtercoating Filtercoating is een proces dat specifieke optische functies bereikt door meerdere lagen dunne films op het oppervlak van optische substraten aan te brengen. De dikte en het materiaal van elke filmlaag zullen de doorlaatbaarheid, reflectiviteit en golflengteselectiviteit van het filter beïnvloeden. Het kerndoel van filtercoating is het bereiken van selectieve transmissie of blokkering van specifieke golflengten van licht, waardoor wordt voldaan aan de behoeften van verschillende toepassingsscenario's. De invloed van coatinglagen op de prestaties van optische filters 1. Doorlaatbaarheid en reflectiviteit De toename van het aantal coatinglagen op een filter verbetert doorgaans de transmissie- en reflectieprestaties ervan aanzienlijk. Meerlaagse coating kan de transmissie van specifieke golflengten verbeteren door interferentie-effecten, terwijl reflecties van andere golflengten worden onderdrukt. Bij smalbandfilters kan het vergroten van het aantal coatinglagen de bandbreedte en piekgolflengte van het transmissiespectrum nauwkeuriger regelen. Onze fabriek zorgt voor de optimale balans tussen hoge transmissie en lage reflectie van het filter door de coatinglaag en materiaalcombinatie te optimaliseren. 2. Golflengteselectiviteit Hoe meer coatinglagen op een filter, hoe sterker het vermogen om de golflengteselectiviteit te controleren. Meerlaagse coating kan een nauwkeurige filtering van specifieke golflengten bereiken door verschillende optische diktes en brekingsindices te ontwerpen. Bij infraroodfilters kan het vergroten van het aantal coatinglagen het zichtbare licht effectiever blokkeren en de doorlaatbaarheid van infrarood licht verbeteren. Deze eigenschap is vooral belangrijk in lasertechnologie en medische apparatuur. 3. Duurzaamheid en stabiliteit De toename van het aantal coatinglagen kan ook de duurzaamheid en stabiliteit van het filter beïnvloeden. Meerlaagse coating kan de krasbestendigheid, corrosiebestendigheid en verouderingsbestendigheid van het filter verbeteren, waardoor de levensduur ervan wordt verlengd. Ons bedrijf maakt gebruik van geavanceerde coatingtechnologie en hoogwaardige materialen om ervoor te zorgen dat het filter uitstekende prestaties kan behouden in verschillende zware omstandigheden. 4. Kosten en procescomplexiteit Hoewel het vergroten van het aantal coatinglagen de prestaties van het filter kan verbeteren, zal dit ook de productiekosten en de procescomplexiteit verhogen. Elke coatinglaag vereist nauwkeurige controle van de dikte en uniformiteit, wat hogere eisen stelt aan productieapparatuur en technologie.

Optische filters zijn alomtegenwoordig in ons dagelijks leven, van precisie- en optische apparatuur, weergaveapparatuur tot optische dunne-filmtoepassingen in het dagelijks leven; De brillen, digitale camera's, diverse huishoudelijke apparaten, infraroodsensoren en toepassingen in autonome voertuigen die we gewoonlijk dragen, zijn bijvoorbeeld allemaal uitingen van de toepassing van optische dunne-filmtechnologieproducten. Filterproducten worden hoofdzakelijk geclassificeerd op basis van spectrale banden, spectrale kenmerken, filmmaterialen en toepassingskenmerken. Het filterprincipe: Een filter is gemaakt van plastic of glas waaraan speciale kleurstoffen zijn toegevoegd. Een rood filter kan alleen rood licht doorlaten, enzovoort. De doorlaatbaarheid van glasplaten was oorspronkelijk vergelijkbaar met die van lucht, waardoor al het gekleurde licht doorliet, waardoor ze transparant werden. Na het verven verandert echter de moleculaire structuur en verandert ook de brekingsindex, wat resulteert in veranderingen in de doorgang van bepaald gekleurd licht. Een straal wit licht die door een blauw filter gaat, zendt bijvoorbeeld een straal blauw licht uit, terwijl groen en rood licht zeer zeldzaam zijn en grotendeels door het filter worden geabsorbeerd. Kenmerken filter: Het belangrijkste kenmerk is dat de maat behoorlijk groot kan worden gemaakt. Een dunnefilmfilter, met een langere transmissiegolflengte, wordt gewoonlijk gebruikt als infraroodfilter. De laatste is een solide Fabry Perot-interferometer van lage orde, meertrapsserie, gevormd door het afwisselend vormen van metalen diëlektrische metaalfilms of alle diëlektrische films met een bepaalde dikte op een bepaald substraat met behulp van de vacuümcoatingmethode. De materiaalkeuze, dikte en serieverbindingsmethode voor de membraanlaag worden bepaald door de vereiste centrale golflengte en transmissiebandbreedte λ. Spectrale filterband: UV-filter: Het belangrijkste kenmerk is dat het licht met een bepaalde bandbreedte nabij een bepaalde golflengte (golflengte minder dan 400 nm) doorlaat, terwijl het licht in andere bereiken wordt tegengehouden. Het zichtbare filter en het zichtbare licht variëren van 400 nm tot 700 nm, wat kan worden afgesneden in de zichtbare lichtband of sterk wordt doorgelaten in de zichtbare lichtband. Het kan worden aangepast en geproduceerd volgens specifieke behoeften. Infraroodfilter: Het belangrijkste kenmerk is de absorptie van infraroodstralen door de infraroodbandabsorptieplaat en de penetratie van zichtbaar licht. Het wordt veel gebruikt in bewakingssystemen, infraroodapparaten, automatische optische detectieapparatuur, beeldapparatuur, bewakingssystemen, inspectieapparatuur voor namaak, infraroodcamera's en andere gebieden. Spectrale kenmerken van filters: banddoorlaatfilter, afsnijfilter, spectraal filter, neutrale dichtheidsfilter, reflecterend filter; Filmlaagmaterialen voor filter: zachte filmfilter, harde filmfilter; Het harde filmfilter verwijst niet alleen naar de hardheid van de dunne film, maar, nog belangrijker, naar de laserschadedrempel. Daarom wordt het veel gebruikt in lasersystemen, terwijl het zachte filmfilter voornamelijk wordt gebruikt in biochemische analysatoren. Filters zijn onderverdeeld in kleurenfilters (vlak glas of gelatinevellen van verschillende kleuren, met een transmissiebandbreedte van enkele honderden angstroms, vaak gebruikt in breedbandfotometrie of geïnstalleerd in stellaire spectrometers om overlappende spectrale niveaus te isoleren) en dunnefilmfilters (met langere transmissiegolflengten, vaak gebruikt als infraroodfilters)